Wednesday, March 18, 2015

මෛත්‍රීට ලැබුන ශ්‍රිලනිපේ හා මහින්දට ලැබුන ශ්‍රිලනිපේ වෙනස ..


පසුගියදා ශ්‍රීලනිප නායකයින් කැදවා වර්තමාන ජනාධිපති සිරිසේන මහතා කල කතාව බොහෝ  අවධානයට යොමුවුවකි .  ඔහුගේ එම කතාවට සවන් දුන් මට මෙය ලිවීමට සිත් වුයේ ඔහු තම කථාවේදී නොකී යමක් ඇතැයි මට සිතුනු හෙයිනි. ඔහුගේ එම කතාවේ අයචනාවන්, චෝදනාවන්,මෙන්ම තර්ජනයන් ද විය. එහෙත් ඒ සියල්ල අදාල වන්නේ එතැන රැස්වූ නායකයින්ට පමණක්ම හෙයින්  මහජන සිත් කැලබිමට හෝ සංවේගයට පත් නොවුනී. පොදු මහජනයාට එම කතාව එතරම් බලපෑමක් නොවීමේ හේතුවද මා විසින් මේ උක්ත කතාව පිලිබඳ කියන්නට යන දේට ඍජු සම්බන්ධයක් තිබේ. 

තම කතාවේදී සිරිසේන ජනාධිපති තුමා අවධාරණය කල එක් කරුණක් නම් චන්ද්‍රිකා මහින්දට පක්ෂය භාර දුන් පසු  චන්ද්‍රිකා පක්ෂයේ කටයුතු වලින් මිදී මහින්දට දුන් සහයෝගය තමාද මහින්දගෙන් බලාපොරොත්තු වන බවයි .  නමුත් කතාවේදී එය සාධාරණ ඉල්ලීමක් මෙන් පෙනුනද එය ක්‍රියාත්මක කිරීමට අමාරුම දෙයක්ය. එයට හේතුව නම් චන්ද්‍රිකා ශ්‍රීලනිපය මහින්දට දුන්නේ චන්ද්‍රිකා කෙරෙහි බහුතර සාමාජිකයින්ගේ අප්‍රශාදයට පත්වූ අවස්ථාවකය. එමෙන්ම පක්ෂයේ බහුතරයක්ම මහින්දට සහය දක්වන වාතාවරණයකය. මහින්දගේ නායකත්වය මහින්දට අකමැති අයටවත් සාධාරණව අභියෝගයට ලක් කිරීමට තරම් හේතුකාරණ නොමැති අවස්ථාවකදීය. නමුත් මෛත්‍රී පක්ෂ නායකත්වය ගන්නේ බලෙනි. ඔහු පක්ෂ සාමාජිකයින් අදටත් හදුන්වන්නේ ශ්‍රීලනිප පක්ෂය බලයේ තිබියදී සමප්‍රදායටවත්  ගරු නොකොට සුළුතර යු එන් පි විපක්ෂයෙන් අගමැති පත්කළ  ශ්‍රීලනිප පාක්ෂිකයා යු එන් පි ය ඉදිරිපිට දැනගස්වූත්,  විපක්ෂ චන්ද බලයෙන් පත්වූත්, පුද්ගලයෙකු ලෙසිනි. ඔහු පක්ෂයෙන් ගියේ පාක්ෂිකයින් බහුතරයකගේ ඇසට කඳුළු ගලන තරම් වූ ජනප්‍රිය නායකයෙකු ලෙසින් නොවේ. එදා ශ්‍රීලනිප පාක්ෂිකයින් වූ  අප ඔහු දුටුවේ දෙන දෙයක් කා වෙන දෙයක් බලාගෙන ඉන්නා පක්ෂ මහලේකම් ලෙසිනි . 

ඔහුගේ කතාවේදී ඔහුට වූ අසාධාරණය අසා ජනක තෙන්නකෝන් දුකින් හඬා වැටුන බව ඔහු මතක් කළේය. ඔහුට මොන යම් හෝ අසාධාරණයක් මහින්ද හෝ පක්ෂය වෙතින් වී දැයි අපි නොදනිමු. නමුත් එදා නිහඩව සිට අන්තිම දිනය දක්වා මහින්දගේ ගුණ වැයුවේ බොරුවට නම් මොන විදියෙන් බැලුවත් ඔවුන් වැනි නායකයින් ගේ අනුගාමිකයින් වනවාට වඩා අප විසින්ම අපේ චන්ද අයිතිය අහිමි කරගනිමින් දේශපාලනය පිළිකෙව් කල යුතු යයි හැගේ. මන්ද අවංක හෘද ශාක්ෂියකින් තොරව කටයුතු කරන්නේ නියම නායකයින් නොව කපටි අවස්ථාවාදීන් වන බැවිනි. අප අවස්ථවාදී දේශපාලකයින්ට රැවටුන මුත් අපේ දරුවන් ඔවැනි දේශපාලකයින්ට හසු නොවෙනු වස් එවන් දේශපාලන නරුමයින් දේශපාලනයෙන් ඉවත් කර ලීම අද ජිවත් වන අපගේ යුතුකමකි 

රටට අවශ්‍ය නායකයින් තමන්ට පෙර රට ගැන සිතන්නවුන් විය යුතුය. ඔහු කුමන්ත්‍රණ කරුවෙකු ලෙසින් නොව අසාධාරණයට එරෙහිව පක්ෂයෙන් හා තනතුරු හැරගියා වී නම් අපට ඔහුගේ කථාව අපේ දෙනෙතටද කඳුළු ගෙන එන්නට තිබිණි එහෙත් අද අප මේ දකින සිරිසේන නායකයාගේ  භාවිතාව එසේ නොවූ හෙයින් ඔහු ගැන එසේ සිතන්නට අපට සිත් නොදේ. 

අපට මෛත්‍රී පෙනුනේ තීරණාත්මක අවස්ථාවකදී පක්ෂය හැරගිය ද්‍රෝහියෙකු ලෙසිනි. මුළු චන්ද කාලය පුරාම මෛත්‍රී කිවේ විධායක බලය නම් පිළිලයත්, රාජපක්ෂ පවුල් දේශපාලන සංස්කෘතියත් නිම කර ලීමට ඔහු ශ්‍රිලනිපේ මහලේකම් කමත් තනතුරුත් පුජා  කල බවත් දැන් තමා නිර්පාක්ෂිකයෙකු ලෙස ජනාධිපති කාර්ය භාරය ඉටුකරන බවත්ය. මේ සියල්ල අද අමතක කර අද ඔහු කියන්නේ ඔහු ශ්‍රිලනිපේ දිනවීමට කැපවන බවය. මේ ඔහු කියන්නේ ඔහු ජනාධිපති කරවූ උන් හෙට ශ්‍රීලනිප පාක්ෂිකයින් ඉදිරියේ දනගස්වන බවද. නැත්නම් දිනන ශ්‍රිලනිපේ හෙට යු එන පි කාරයන් ළඟ දනගස්වන බවද? දැන් දේශපාලන කරලියේ සිටින විශ්වාස කල නොහැකිම නායකයා මෛත්‍රී වී අවසානය. මට සිතෙන විදියට ඔහුව කිසිවෙකුට විස්වාස කල නොහැක. 

තවදුරටත් කථා කරමින් ඔහු කීදේ ඉතාමත් බොළඳ බව මට හැගේ. රැජින ඇත මේස් නොමැතිව අතට අත දීම මහා ඉහලින් වර්ණනා කරන්නේ ඔහු ශ්‍රී ලංකාව නම් ස්වෛරී ජනරජයේ ජනාධිපති ලෙසින් නොව, බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජයේ යටත් වැසියෙකු ලෙසිනි. ඔහු තාමත් තේරුම් ගෙන නැත්තේ ශ්‍රීලංකා කාරයින්ගේ හදවතය. සැබෑ ශ්‍රීලනිප පාක්ෂිකයෝ බටහිර අධිරාජ්‍යවාදීත්වය බැහැර කරන්නේ පිළිකුලෙනි. සමහරෙකුට ඔවුන්ගේ යටත් වාසීන් වී සිටීම ඉමහත් ගෞරවයක්  සේ සැලකුවද නිවහල් භාවය අගයන බොහෝ දෙනෙක් එය අනුස්මරණය කරන්නේ දැඩි වූ සිත් වේදනාවකිනි. එමෙන්ම ඔහු කියන්නේ අපි මේ සිටින්නේ ලිප දිය රත්වෙන තුරු බවයි. එනම් මොනයම් හෝ වෙලාවක බලවතුන් ගේ පහර දීමට අප ලක් වීමට නියමිත බවයි. නව යටත් විජිතවාදය අගයන මොහු ය වර්ණනා කරන්නේ එමගට යොමුවී මහත්ඵල මහානිසංස ලැබිය හැකි වනුඇත කියාය. එනිසා විදේශ බලවතුන්ට යටත් වී කටයුතු කිරීමෙන් අපට බොහෝ කලක් ජිවත් විය හැකි වනු ඇති බවය. මට  මෙයට නම් කිව හැක්කේ දහස් ගණන් අපේ රණවිරුවන් මැරුණේ ඇයි කියා මෛත්‍රී නොදන්නා බවය. 

මෛත්‍රී බොහෝදේ නොදන්නා බව දැනගන්න ලැබෙන්නේ ඔහු බලයට පත් වූ පසුවය. එය ඔහුව බලයට පත් කල පාර්ශ්ව කරුවන්ට ප්‍රස්නයක් නොවේ. මන්ද එය ඔවුන්ගේ නිර්ණායක අනුව බල හුවමාරුවට සුදුසු පසුබිමක් ඇතිකරුනු ලබන හෙයිනි. නමුත් මෙවන් නායකත්වයක් නම රටකට හෙනයක් බව නම් නොකියම බැරිය. අවසානයේ අපට "රජෙක් ඕනෑවී තිබේ" මහරාජිනියට දන බිම ඇන නමස්කාර කරන උන් අපේ රටේ රජෙක් ඉන්නවා කියන විට රෙදි උස්සගෙන එන බව මම දනිමි. එහෙත් විදේශික රජුන්ට වඩා  මම මගේ රටේ මිනිසෙකුට රජෙක් යයි අමතන්නේ අවංකවමය. එසේ නැතිව මිට අවුරුදු කීපයකට පෙර මෛත්‍රී කීවක් මෙන් මුනිච්චාවට නොවේ. 

ඒ නිසා මා මෙන්ම බහුතර පිරිසක් නැවතත් මහින්දවම අමතති. ඒ නැවතත් වැරද්දක් කර රට විනාශ කර ගැනීමට අපට නොහැකි හෙයිනි. මිනිසුන් හා නොමිනිසුනුත්, කල යුතු දෑ හා නොකළ යුතු දැත් දැන්  ඔහුටද මැනවින් අවබෝධ වී ඇති බව අප දනිමු. අප මහින්දට කියන්නේ සිසර්ගේ දේ සීසර්ට දෙන සේ, ශ්‍රීලනිපයත් එහි ඉන්නා නරුමවාදී දේශපාලන නායකයිනුත් අතහැර නව ගමනකට එන ලෙසයි.  

මහින්ද සමග අභිමානනීය ශ්‍රී ලංකාවක් අපේ අපේක්ෂාවයි   






   
   

Friday, February 20, 2015

මා සදාකල්හිම දේශපාලන ජීවියෙකි..


මුහුණු පොත (facebook) තුල මා share කරන දේවල් හා ලියන, කියන දේවල් අසන දකින මගේ මිතුරන් මගෙන් විමසන දෙයක් නම්.. මා ඕනෑවට වඩා දේශපාලනයට නැබුරු වෙනවාද?.. මා ජාතිවාදී වෙනවාද?.. ම ආගම්වාදී වෙනවාද?.. යන ප්‍රශ්න වැලයි.. මා ඔබට දෙන පිළිතුර මෙයයි 

ඇත්තෙන්ම මා සදාකල්හිම දේශපාලන ජීවියෙකි.. වර්තමාන ලෝකයේ දේශපාලනයෙන් මිදුණු කිසිවෙකු ලොව ජිවත් නොවේ යයි මම තදින්ම විශ්වාශ කරමි. යමෙකු දේශපාලනය නොකරනවා හෝ දේශපාලනයට අසංවේදී වීම යනුවෙන් යමෙකු හදුන්වන්නේ.. කිසිවෙකු කිසිම දේශපාලනයක් නොකරනවා යන්න නොවේ. ඔවුන් ඕනෑම දේශපාලනික රාමුවකට අනුයුක්ත වනවා යන්නයි. මම විස්වාශ කරන්නේ සැබවින්ම එය ඕනෑම ස්වාමියෙකුට කීකරු සත්වයෙක් වීමක් මෙනි. සැබවින්ම මා දේශපාලනය කරමි. මා පාලනය වීමට කැමති ආකාරයක් මට ඇත. මා අවනත වීමට කැමති නායකයින්ද මට ඇත. මගේ දේශපාලනය යනුවෙන් මා විශ්වාශ කරන්නේ මම කැමති වාතාවරණයක් තනා ගැනීමට ම දරණ උත්සාහයත්, එය මම කැමති විධියකට හා මම කැමති නායකයින් යටතේ ලැබිමටත් මා දරණ උත්සාහයත්ය. එවන් තත්වයක් මා යම් හෙයකින් ලැබුවත් මා කිසිවිටෙකත් සුවච කීකරු අනුගාමිකයෙකු නොවේ. මම කැමති නායකයින්, මම කැමති පාලන ක්‍රමවේදයන්, මෙන්ම ම කැමැති වාතාවරනයන්ද, වඩා යහපත් ගොඩනැගීමක් කරගනු වස් විවේචනය කරන්නාවූ ස්වාදීන පුරවැසියෙක් වීමට මම කැමැත්තෙමි. එහෙයින් මම සැමවිටම මම මගේ පරමාධිපත්‍යත්, මගේ ස්වාධිපත්‍යයත්, මගේ අධිකාරීත්වයත් වෙනුවෙන් හඬ නගමි සටන් කරමි. මාගේ දේශපාලනය එයයි. එම දේශපාලනය මම කරන අයුරින්ම මගේ මිතුරන්ද,සතුරන්ද කරනු දැකීමත් එය ඉවසීමත්, එය ඉවසීමට නොහැකි තරම් වූ පීඩනයක් ම වෙත යොමු කෙරේනම් එයට එරෙහිව සටන් කිරීමත් මගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයයි. ඒ මගේ දේශපාලනයයි.

අනෙක් කරුණ නම් මා ජාතිවාදීද යන්නය. මා කිසිමවිටක ජාතිවාදී නොවන අතර ජාතිවාදය ප්‍රතික්ෂේප කරමි. එහෙත් මම ජාතිකවාදියෙක් යන්න නොබියව පවසමි. මගේ ජාතිකත්වය ශ්‍රී ලාංකික සිංහල වන අතර මේ විශ්වය තුල මගේ ජාතිකත්වයට හිමි විය යුතු සියලු සාධාරණ අයිතීන් ලැබීමටත් ඒවා කිසිවෙකුගේ අවහිරයකින් තොරව බුක්ති විදීමට මම සැමවිටම අපේක්ෂා කරමි. මාගේ හොදම පෞද්ගලික මිතුරන් අතර සියලු ජාතින් සිටිති. මම මගේ ජාතිකත්වයේ අයිතීන් වෙනුවෙන් හඬ නගන විට ඔවුන්ගේ සිත් රිදේ නම් මම ඉතා කණගාටු වෙමි. එහෙත් මා සැබවින්ම ඕනෑම දෙමළ, යෝනක, හෝ වෙනත් ජාතියක කෙනෙකුට මේ ශ්‍රී ලංකාවේ ඕනෑම තැනෙක ජිවත් වීමට අයිතියක් ඇති බව විශ්වාශ කරමි. එය සිංහලයෙකුට යාපනයේත්, දෙමලෙකුට කොළඹත් ජිවත් වීමට හා ජීවිකාව කිරීමට ඇති අයිතියයි. යම් හෙයකින් කිසිවෙකු දෙමළ අයට යාපනයේත්, මුස්ලිම් අයට නැගෙනහිරත්, වාසය කිරීමට පරම අයිතියක් ඇති බවත් සිංහලයින්ට එම ප්‍රදේශ වල පදිංචි වීමට හෝ ජිවිකාවට අවකාශ නැති බවත් කියයි නම්. මේ ශ්‍රී ලංකාවට අයත් භුමි ප්‍රදේශය තුල මගේ ජාතිකත්වය වූ සිංහලයින්ට ඕනෑම තැනක සාධාරණව පදිංචි වී ආරක්ෂිතව ජිවත් වීමට ඇති අයිතිය වෙනුවෙන් දිවි හිමියෙන් පෙනී සිටින අතර ඒ බව ඕනෑම විටක නොබියව ප්‍රකාශ කරමි. එය මගේ ජාතිකවාදිත්වය මිස ජාතිවාදය නොවේ. ජාතිවාදය යනු මගේ ජාතියට ඇති අයිතිය අන් ජාතියකට නොමැති බව ප්‍රකාශ කරන පටු නියායකි. මම එය බැහැර කරමි. මම විස්වාස කරන්නේ ශ්‍රී ලංකික සිංහලයෙකු ලෙස මට ඇති සියලු අයිතීන් අන් අයට තිබිය යුතුවා මෙන්ම අපටද එම ලෙසින්ම ලැබිය යුතු බවයි . 

මාගේ ආගමිකවාදිත්වය පිළිබදවද මට පැවසීමට ඇත්තේ පෙරකී දෙයමය. මම ශ්‍රී ලංකික සිංහල බෞද්ධයෙකු වන අතර අනෙක් අයටද තම කැමති ආගමක් ඇදහීමේ අයිතිය ඇති බවත් එය මා ගරු කරන බවත්ය. එහෙත් මේ විෂයේදී අන් ය විසින් අවබෝධ කරගත යුතු කීපයක් ඇති බව ම විස්වාශ කරමි. කැමති වුවද නොවුවද ශ්‍රී ලංකාව තුල බුද්ධ දහම පැවැත එන්නේ අවුරුදු දෙදහස් පන්සියකටත් පෙර සිටය. එනම් කිස්තුස් වහන්සේ ඉපදීමටත් අවුරුදු පන්සියකට පෙර සිටය. මුහමුද් තුමා ඉපදීමට අවුරුදු දහසකටත් පෙර සිටය. එහෙයින්ම මේ රට බොදු දහමින් පෝෂිත ශිස්ටාචාරයකට අනුව ගොඩනැගුනකි. පැහැදිලිව කිවොත් ශ්‍රී ලංකාව යනු ලොව පුර සිටින බෞද්ධයන්ගේ වතිකානුවයය නොඑසේනම් මක්කමය. වතිකානුවේ හෝ මක්කම සිටින බෞද්ධයෙකුට ඔහු හෝ ඇය ශ්‍රී ලංකාව තුල බුක්ති විදින ආකාරයේ ආගමික නිදහසක් ලොව වෙන ඕනෑම රටකදී මෙන් අපේක්ෂා කල නොහැක. මෙය මේ ශ්‍රී ලංකාව තුල ජිවත් වන අන්‍ය ආගමික මිතුරන් විශ්වාශ කලයුතු යයි මම සිතමි. එහෙයින් මම ශ්‍රී ලංකාවේ බෞද්ධ සංස්කෘතික පැවැත්ම උදෙසා කොන්දේසි විරහිතව පෙනී සිටිමි. ඒ ආකාරයෙන්ම මම යම් කෙනෙකු වතිකානුව,මක්කම වැනි තැන් මුස්ලිම්, කිතුනු හෝ බෞද්ධ සංස්කෘතියකට නතු කිරීමට උත්සහ කරයි නම් මගේ මුස්ලිම් හා කිතුනු මිතුරන් සමග එක්ව එයට එරෙහි වෙමි. එහෙයින් මම සැමවිටම වී ඇත්තේ ආගම්වාදියෙකු නොව, ලොව සුවිශේෂ ශ්‍රී ලාංකීය බෞද්ධ සංස්කෘතිය, කතෝලිකයෙකු වතිකානුව රකින පරිදි , මුසල්මනුවෙකු මක්කම රකින පරිදි රැකගැනීම පමණි 

මේ වගට 
වසන්ත තෙන්නකෝන්